پست اول

ساعت 12 شب

بعد از اومدن از مهمونی خاله حدیقه رفتیم خونه زن دایی مهناز تا معاینه کنه و ببینه خانومی کی تشریف میاره

اخه ماما یک هفته قبل معاینه کرده و گفته بود هنوز وقت هست

زندایی با تعجب گفت:درد داری؟گفتم نه گفت عجیبه اخه رحمت خیلی باز شده و بعدش گفت امروز فردا دردت میگیره هروقت دردت شروع شد حتما بگید من بیام

بعدش اومدیم خونه اون روزا خیلی پیاده روی داشتم.و وقتی رسیدم خونه کمرم خیلی اروم درد میکرد که گفتم از خستگیه

دراز کشیدم و دیدم هر ازگاهی میاد و میره طبق مطالعاتی که از اینترنت و وب ها داشتم و میدونستم دردا دوره ایه زمان گرفتم و دیدم بعله هر 5 دیقه یه بار میاد و میره

اینجوری ادامه داشت تا ساعت 2 نصف شب

ساعت 2

دردا مرتب تر شده و دردش هم خیلی کم شدید شد نه در اون حد که اذیت بشم و به بابایی گفتم که زایمانم شروع شده ولی اولاشه و لازم نیست بترسه .خودمم ارامشم رو حفظ کردم .و خوشحال از اینکه نینیم داره بدنیا میاد.

ساعت 3 نصف شب

مامان میخواست بره دستویی که متوجه شد بیداریم و پرسی چرا نخوابیدید . بابایی خیلی سریع جواب داد پری داره زایمان میکنه و مامان هم زودی زنگ زد به زندایی که پری داره زایمان میکنه .فاصله دردا کمتر و شبیه به پریود بودن.(درد پریودهای من کمی شدید بودن وبخاطر همین من  به این درد عادت داشتم)

3:20

زندایی رسید و با معاینه گفت ساعت 9 تموم میشه .منم غر زدم که حوصله ندارم تا ساعت  9 درد بکشم و کی میخواد 6 ساعت منتظر بمونه.

ساعت 5:30

دردا بیشتر شده بود و فاصله ها به دو دیقه شاید هم کمتر رسیده بود.با معاینه مجدد زندایی و اینکه بچه حرکت کرده سریعا اماده شدیم بریم بیمارستان.

پ/ن :من چون پیاده روی زیاد کرده بودم و اضافه وزن کمتری داشتم پروسه زایمانم تند پیش میرفت .

ساعت نمیدونم چند بود

تو بیمارستان یه بار دیگه معاینه شدم حین خروج بودم

بدون معطلی رفتم اتاق زایمان با همراهیه زندایی و بدون هیچ درد اضافه ای به لطف خدا پارلا کوچولو با وزن 3100 و قد 50 بدنیا اومد.

بعد از زایمان لرزش پا داشتم که دکتر گفت نترس طبیعیه و بعدش هم که خوردن اب عسل بود و منتقل شدن به بخش.

قبل از اونکه اتاق خصوصی اماده بشه منو بردن یه اتاق دیگه با خانومی که سزارین کرده بود.صبحونه اوردن ولی ایشون حق خوردنشو نداشت و فقط میتونست مایعات بخوره اما من بدون هیچ محدودیتی اماده خوردن هرچیزی نرمتر از سنگ بودم.

تو زندگیم به اندازه امپول از هیچ چیز دیگه ای نمیترسم که بخاطر زایمان طبیعی هیچ امپولی بهم نزدن جز رگام(همونم با کلی ترس و التماس)هیچ سونتی هم نداشتم و با پای خودم رفتم دستشویی کاری که اکثر سزارینی ها ازش به  عنوان سخت ترین کار یاد میکنند و اولین ادرار برخلاف باور عموم هیچ سختی و زجری نداشت.

همه ماماها هم ازم راضی بودن که اذیتشون نکرده بودم.

از مامان گلم و همسریم خیلی خیلی ممنونم که پیشم بودن و تنهام نزاشتن.از مادر شوهر گلم هم همین طور که از مراغه صبح ساعت 7 حرکت کرده بودن تا بیان پیشم.

اما توصیم به همه مامانای باردار:

لطفا خواهشا حتما اگه امکان زایمان طبیعی دارید به هیچ وجه سراغ سزارین نرید اگه میبینید تو تلویزیونا اینقدر زایمان طبیعی رو وحشتناک جلوه میدن که یهویی طرف دردش میگیره اونم چه دردی یا تعریف بعضی خانوما که زایمان سختس داشتند لطفا بدون مطالعه و پرس و جو تصمیم نگیرید. ترس باعث سخت تر و طولانیتر شدن زایمان میشه.

در حین دردا لطفا راه برید و نشینید یا دراز نکشید.

اگه کیسه ابتون پاره نشده تا وقتی که فاصله درداتون به یک دقیقه نرسیده به بیمارستان نرید.

و اخریش این که تغذیه سالم و ورزش رو از یاد نبرید.

امیدوارم همه مامانای باردار زایمانی به راحتی زایمان من رو تجربه کنند.اتفاقی شیرین